…dat ik hier wat heb ingeklopt.

Dus of er ook maar een ziel naar komt kijken en het leest is maar de vraag.

Maar toch hieronder weer mijn spinsels, eindelijk weer even, al garandeer ik niet dat ik weer geregeld ga updaten.

Gezondheid; met ups en downs gaat het steeds beter. Ik ben nog steeds niet in staat zelf van en naar het werk te komen. Gelukkg vindt de baas het nog steeds okay dat ik de taxi daarvoor gebruik zolang ik maar geregeld probeer of het ondertussen wel gaat. Tja en dat doe ik dan ook braaf maar echt een blije ervaring is dat nog niet. Ik moet echt nog steeds fiks aan de pijnstillers als ik volledige weg (enkele reis) naar of van de zaak afleg. Ben wel weer hele dagen aan het werk

Continue reading →

Sommige dingen blijven altijd hetzelfde; nog steeds dezelfde slaapproblemen en nog steeds volkomen getikt. (gelukkig wel prettig)

verder ben ik eens aan het begin van mijn blogje gaan lezen. En daarin kom ik een heel stuk blijere ik en man tegen. Nou weet ik heus wel dat de laatste tijd de gezondheid wel errug tegen zit. Maar van alles ga ik ook duidelijk niet dood ofzo. Ik ben ook nog steeds hopeloos verliefd op die man van me. En onze katten zijn ook nog steeds super ook nu we er zes ipv vier hebben.

Wat maakte me dan zoveel blijer en hem ook? Waarschijnlijk de bijverschijnselen van de blessures. Want ik kan nog steeds weinig. En dat was bij de vorige ellende ook al zo. Dus worden vrienden lastig te bereiken. Worden concerten lastig te bezoeken. Ben ik al tijden niet met mijn ventje in de bios geweest omdat ik dat nu domweg niet kan. En tot overmaat van ramp zit het festival in O. en een echte vakantie, er dit jaar waarschijnlijk ook niet in. En dat maakt een mens echt sikkeneurig. Want we hebben even heel weinig om naar uit te kijken. En verwachting en hoop en uitkijken naar, dat zijn echt de dingen waar een mens heel blij en enthousiast van wordt.

Het heeft echt zijn tol geeist en dat is jammer. Nou hoop ik maar na deze derde mayor niet-mee-kunnen-doen periode dat ik mijn portie echt even een paar jaar gehad heb. Niet dat die derde al over is, maar toch, ik wil gewoon weer iets hebben om lekker naar uit te kijken.

GEwoon heerlijk in de tuin hangen of werken in de tuin. Lijkt me prachtig. Eindelijk de stoeltjes van lieve vriendjes af kunnen maken, lijkt me ook al heerlijk. De muur bij ons ook weer eens bekleden (met verf) zou een stuk schelen. En gewoon mijn vent weer eens kunnen bespringen (nee niet vunzig, gewoon om hem te kunnen  knuffelen, echt waar) dat staat aan de top van mijn lijstje.

Mijn ventje lijdt er ook best onder, al zegt hij dat niet. Maar ja, de zoveelste jaardag waar hij alleen naar toe moet. Het festival maar dan zonder mij. Geen bios of concerten. We doen eigenlijk het liefste alles samen. En dat vreet dus ook aan hem.

Ik las ook in een oude blog van mij, dat ik iedere dag iets zou vinden om blij van te worden en van te genieten. En daarin kan ik jullie gerust stellen. Dat doe ik, iedere dag. Al vertel ik dat niet altijd. Ik ben me namelijk ook wel iedere dag bewust van het feitje dat er ergere dingen zijn. Dat er heel veel mensen zijn die het slechter hebben. En dan geniet ik gewoon van een daggie zonder pijn. Of van een collega die me vertelt dat ze vindt dat ik er zo goed uitzie Of van het zonnetje. Of van die eerste puntjes pimpelpaars die crocusjes moeten gaan worden

Ik ben nog niet zo blij als ik een paar jaar terug was. Maar dat komt vast weer. En ik heb goede hoop dat dat ook een wereld van verschil zal maken voor mijn vent. Grin. Tenslotte is er ook niks zo opbeurend als besprongen worden door een hele grote cat Dus manlief, ik kom eraan (al duurt dat nog wel ff)

groetjes

Cat

Eigenlijk niks spannends te melden. maar is al weer ff geleden dat ik zowiezo wat heb gemeld dus misschien wel handig om dat af en toe toch maar te doen.

Vanaf deze week 3 daagjes op de zaak aan het werk. Nog niet volledige uren maar toch. Het valt zwaar. Einde week toch weer pijn alhoewel het minder was dan waar ik bang voor was. Nu iedere twee of drie weken wordt er meer uren of meer dagen gewerkt. Dus wordt het werkschema wee aangepast. Dat schijnt re-integratie te heten Vind het een dom woord want ik ben niet opnieuw aan het inpassen ik probeer beter te worden. Maar oke. Hoe ze het dan ook noemen, ik ben het aan het doen.

Mijn nieuwe takenpakket bij mijn oude taken is nog een beetje een zooitje. Komt gedeeltelijk omdat ik nog niet volledig weer aan het werk ben, maar anderszijds moet er gewoon nog veel worden uitgevonden hoe ik dat takenpakket moet gaan invullen. Veel chaos en denk werk dus.

Vandaag naar de fysio geweest. was weer geen leuke. Door mijn stuit probleempje heeft mijn hele rug te lijden en de klachten van mijn been worden dus enkel groter. Dus die heeft ze vandaag weer eens aangepakt en dat doet ZEER!! Niet zo mobiel dus nu even. Ach ja, trekt wel weer weg en het helpt wel al moet ik daarvoor dan ff goed pijnlijden.

Josje doet het nog steeds prima. Ze is een draak naar ons toe, verdwijnt zodra ze door heeft dat je dichtbij bent en dat weet.  Maar ze is een leuk poezeltje. Ze mekkert wat af naar de andere katten die dan doodleuk stommetje gaan zitten spelen ze flirt met ze, kroelt met ze, slaapt bij ze en vecht met ze. Oftewel, de groep is echt gewoon weer een groep maar nu bestaand uit 6 ipv 5 van die mormels.

Het grote verharen is hier ook weer begonnen, man wat heb ik er dan even weer de pee over in dat we twee langharige Mains hebben. Er is geen bijhouden aan. Alles zit onder de haren en een halve dag na grote stofzuig-beurt is het huis weer 1 grote haarbal. Doordat ik nog niet alles kan is dat dus ook gewoon uitzitten, aangezien ik enkel op goede dagen kan stofzuigen en dat is nu domweg niet genoeg. Ach we ontharen de banken en de stoelen en houden het daar maar ff bij. Gaat vanzelf wel weer over.

En ik ben redelijk verslaafd geraakt aan een online RPG. Heet SacredSeasons en ik speel het via kongregate. Geweldig grappig, leuke chat bij het spel. En mensen van over de hele wereld die je tegenkomt en waar je mee kunt vechten. Tegen, kan ook maar dat doe ik nooit. Ben er ondertussen een aardig level geworden dus krijg hele hordes fans achter me aan op het moment dat USA online is. Die kids zijn echt grappig, die bedelen echt om alles en of je ze maar plzplzplzplzplzplzplz wilt helpen. Nahh ik ben ook niet altijd de rotste dus ik help heus wel af en toe. Maar sommige moet je daarna ook wel weer heel gauw zien kwijt te raken aangezien die om hulp blijven smeken en je dan nooit meer wat leuks zelf kunt gaan doen.

G maakt het prima. Die heeft het veel te druk op de zaak (zoals gebruikelijk) en heeft weer nieuw speelgoed gekocht (waar ik natuurlijk ook blij mee ben). Meer info vraag hem zelf maar De BluRay verzameling groeit gestaag en dus gaan we binnenkort onze DVD’s eens uitmesten. Wie nog interesse heeft mailt maar. Ze gaan zo’n vijf euri per stuk kosten (duh enkel deDVD’s die we al op Blu hebben natuurlijk)maar dan heb je ook gewoon wel goeie films.

En verder dus niks. Gewoon niks spannends, maar eh… wie wel wat spannends kwijt wil die brult maar hoor. Altijd leuk te horen of iemand nog wat beleefd heeft of niet

Groeten

Cat

We hebben zowaar een rustig weekend, dit weekend. Geen jaardagen, geen bijzondere dingen te vieren, geen afspraken. Nou ja, zijn moeder belde vanmiddag omdat die thee wil komen drinken morgen, nou dat moet dan maar. Maar verder dus helemaal niks spannends. Heerlijk.

Dat we niks te doen hebben, is gedeeltelijk mijn planning. Van de week voor het eerst twee keer een dagdeel gewerkt en dat was zwaar. Mijn vent was drie dagen behoorlijk ziekjes thuis, verhoging en algeheel belabberd voelend. Hij loopt normaal gewoon met dun jasje en t-shirt buiten. Nu met dikke joggingbroek, t-shirt, fleece vest, dikke sokken, kachel een graad hoger en een fleece deken tot zijn kin en het nog koud hebben. Hij was echt beroerd. Maar daardoor kon ook de werkster niet komen. Als je je beroerd voelt heb je duidelijk geen behoefte aan een stofzuigende wervelwind om je heen. Dus dat moest vrijdags allemaal nog wel gebeuren.

Donderdag is hij weer wezen werken en ik dus ook voor een dagdeel. Daarna de plees gesopt, gestofzuigd en opgeruimd. ‘s avonds twee eters dus dan is het wel fijn als het er toch een beetje fatsoenlijk uitziet enzo. Ik was echt KAPOT!! Maar oke, alles zag er weer prima uit en omdat 1 van beide mee-eters vervoer heeft, hebben we lekker afhaal Italiaan gegeten. Vinden wij allemaal geen echte straf

Vrijdagochtend naar de dokter geweest voor mezelf. Mijn leeftijd heeft weer een 0 op het eind en daar hoort nu eenmaal zo’n fijn onderzoekje bij Over een week of 4 pas uitslag. Jammer genoeg konden ze dan weer niks met mijn Mirena omdat ze geen draadjes kon vinden. Erg jammer! Daarna markt en daarna rust. Met dat ik mezelf op de bank plofte, ripte mijn favo allerlekkerste, super spijkerbroek. Verdories!! Dus we hadden al afgesproken dit weekend nog voor wat kleertjes te gaan kijken en dus maar gelijk voor die avond afgesproken. Wat betekende dat ik dit keer alleen naar de metro moest zien te komen. Nou ja, uiteindelijk geslaagd voor een spijkerbroek,

Continue reading →

En ondertussen zitten we al in de tweede week van het nieuwe jaar. Er gebeurt hier niks spannends, tenminste niet bijzonder spannend.

In de eerste week heb ik mijn pijnprik gekregen. Dat viel ff flink tegen, want zo’n kreng zetten doet blijkbaar ook met verdoving nog behoorlijk wat pijn. Daarna het gevoel gehad dat ik een enorme schop onder mijn kont had gekregen. Echt een blauwe plek gevoel. weet niet hoe ik het anders zou moeten omschrijven. En dan zo blauw dat die zwart ziet. Gut het zit op mijn stuitje dus zelf kijken zat er niet in maar zo voelde het in ieder geval. Nou moet ik zeggen dat zelfs bij bloedprikken ik al blauwe plekken krijg (meestal) dus echt verbazen doet het me niet. Wel vervelend is dat het me nu moeite kost om te bepalen of die pijn de eerdere pijn overheerst of dat ik nu werkelijk van die eerdere pijn verlost ben. Klinkt dat raar, ja?? Gut heb maar eens pijn in je vinger en stoot dan fiks je schenen, je bent prompt je vinger even vergeten hoor. Oftewel, pijn kan overstemd worden door andere pijn…  Voor nu heb ik het idee dat de eerdere pijn minder is. Misschien niet helemaal weg maar wel minder is. Kan in ieder geval weer meer doen zonder veel pijn en das al een goede.

Doordat ik iets meer kan heb ik ook eindelijk weer eens bij mijn broertje kunnen eten en dat was wel heel gezellie. Natuurlijk kan ik er nog niet zelf komen dus hij heeft ons gehaald en gebracht maar toch. En ik heb hier eindelijk eens wat kleine klusjes gedaan die ik hiervoor dus niet kon. En ik vertik het alles aan mijn vent te vragen. Die heeft het al druk genoeg.

Omdat ik met die gladheid wel veel moeite heb om buiten te lopen (stuitspieren zijn je kontspieren en die gebruik je heeeeeel veel met gladheid en doen dus snel zeer) ben ik eindelijk ook maar eens langs de schoenmaker gewandeld. Die had geen normale ijzertjes meer voor onder je schoenen maar iets wat ze doodleuk sneeuwkettingen noemen. Een soort rubberband voor om je zool en daaraan vast zitten, tja, het lijken metalen veren. Dus die heb ik gekocht al waren ze niet goedkoop. En nu heb ik dus een verende stap op de plekken waar geen sneeuw ligt en ja ja, ze werken ook echt op de gladde stukken. Daar kan ik nu gewoon op lopen. JIPPIE! Tja, dat er nu op de radio te horen is dat het hier alweer gaat dooien neem ik dan maar ff voor lief. Voorlopig zal die smurrie er deze week nog wel liggen en kan ik dus deze week toch nog gewoon rondbanjeren buiten.

En verder gaat het prima met Jos, ze komt heel af en toe ook overdag naar beneden al zijn foto’s er nog niet bij. Ze is zo verrot vlot met wegduiken. Ze vindt ons gewoon eng. Ik probeer haar om te kopen met snoepjes en te kijken of ze ons daardoor meer gaat vertrouwen maar of dat gaat lukken weet ik natuurlijk nog niet. Verder doet Teun nu af en toe een poging om een spelletje te spelen met Jos en dat gaat redelijk. Teun is bepaald niet onze actiefste maar die is meestal wel te porren voor een potje door het huis rennen en een beetje klieren. En Jos lijkt dat ook wel aardig te vinden. Ze heeft ondertussen alle drie de heren al meerdere keren lopen bekoppen maar de jongens snappen niet helemaal wat ze daarmee wil. Al lijkt ook hierin Teun het makkelijkst. Beide andere jongens hebben al eens naar haar geblazen omdat ze te overenthousiast doet. En Teun, tja ze doet maar, lijkt hij te denken. MAar ja, die is dan ook door mij opgevoed en kan ongeveer alles van ons hebben. Dus een rare erbij al is dat een kat, dat is voor hem nou niet zo spannend. Hij verwacht gewoon van alles van iedereen. maar heeft duidelijk niet de verwachting dat iedereen normaal doet, kat noch mens…

Verder vorige week wezen werken een daggie. Was geen barst aan. Geen werk, niemand die me kan vertellen wat ik kan gaan doen en het was er nog naar koud ook. Heb dus mijn tijd volgemaakt en ben super onvoldaan weer naar huis gegaan. Hopelijk wordt deze week beter nu er weer wat bazen ook werken, maar op deze manier is er echt geen dinges aan. Nou is thuis zitten en niks kunnen niet leuk, maar nu ik eindelijk weer wat dingetjes kan, is thuis zijn te prefereren boven niks doen op de zaak. Hier valt altijd wel wat op te ruimen, uit te zoeken, te beknuffelen, of te regelen. Nou ja, aankomende donderdag heb ik zowiezo ook een afspraak met een klant dus helemaal voor niks kom ik dan zowiezo niet. We gaan het zien.

Voor nu verder winig meer te melden. Knuffels en liefs

Cat

Ik heb hier even nagekeken en blijkbaar zit ik hier nu 22 dagen.

Ondertussen ga ik gewoon naar beneden als ik daar zin in heb. Die mensen, ook al zijn het nu blijkbaar MIJN mensen, vind ik nog steeds maar niks. Het vrouwtjes mens is iets makkelijker en doet voorzichtiger in mijn buurt. maar zij vindt het ook nodig om iedere keer weer tegen me te praten. gut ik praat toch ook niet tegen haar…

Tobias, ik vindt het heel vervelend om niet met jou te kunnen kroelen, maar het mens heeft wel gelijk, ik word hier zo eenzaam zonder jou. Vandaar dat ik die Witte heb uitgekozen om mee te kroelen. Die is hartstikke homo dus daar heb ik niks van te vrezen. Dat bijten valt wel mee hoor. Het ziet er allemaal wat ruig uit maar hij doet me geen pijn. Iik heb hem ook al een paar keer terug gebeten. En ik doe hem wel pijn, gemeen van me he?! Maar ja, daar moet hij maar tegen kunnen, tenslotte is hij zelf begonnen.

Ik las van jou, Casper, dat je ook veel herrie hebt gehoord, maar Tobias heeft het ook gehoord en dat is best een eind weg. Dus misschien is het wel op de hele wereld herrie geweest?! Ik heb niet zo’n lef gehad hoor om te kijken naar de lichtjes. Veel te griezelig. Hier waren het ook echt heel veel en heel eng dichtbij. Gelukkig had het mens hier boven licht aan gedaan en de lappen dicht dus we hebben er niet al te veel last van gehad. Maar die herrie was toch nog eng genoeg.

Het vlekkenbeest is echt een trut. Ze mocht met die herrie niet naar buiten. Het stomme ding wilde toch en ze was net zo bang. Nu vindt ze het weer te koud en wil dan met licht lekker bij de kachel liggen maar gaat dan wel met donkerperiode lopen gillen dat ze eruit wil. Nou ik snap wel dat de mensen daar boos van worden. Zeker het vrouwmens kan heel goed mopperen tegen haar. daardoor vindt ik haar wel lief eigenlijk. Die vlek is namelijk echt gemeen, ik blijf een heel eind uit de buurt. Ze heeft al een paar keer terwijl ik het kan zien, zomaar een van de andere katten geslagen, gewoon omdat ze een rothumeur heeft omdat ze niet naar buiten mag als zij dat wil. Nou net goed dat de mensen niet naar haar luisteren.

Dat witte spul is hier ook weer heel veel aanwezig. Casper en het is ook echt heel koud hier. Het vrouwmens heeft de koukast vandaag schoongemaakt (ik blijf het raar vinden dat mensen dingen schoonmaken en niet eens met hun tong). Toen heeft ze de buitendeur open gehad om alle spullen uit de koukast buiten te zetten. En buiten was het nog veel kouder dan bij de koukast in de buurt. Echt verschrikkelijk. Ze had me niet gezien maar ik ben wel heel even wezen kijken. Normaal staan de deuren van de koukast nooit open en nu moest ik toch wel even weten wat daar dan zoal in ligt. Maar er lag helemaal niks meer, en verder ziet het er dus gewoon uit als een lege kast. Nou ja, in het onderste stuk kast lag allemaal van dat spul wat ook buiten ligt. Heel hard en heeeeel koud. Er vielen stukken vanaf en daar ben ik zo van geschrokken dat ik heel snel weer naar boven ben gevlucht. Raar ding, die koukast.

Verder ben ik al een paar keer wezen kijken bij het vrouwmens vlak voordat ze zich opsluiten in die afgesloten ruimte in de donker periode. Dan zit ze in de "badkamer", al heb ik geen idee waarom je nu een kamer nodig hebt om jezelf een bad te geven. Dat doe je toch overal….. Nou ja, daar zit ze dan en dan heeft ze boven een stel bakken water stromen. Heel zachtjes. En Smikkel en die Witte drinken daarvan. En dat wil ik ook. Maar meestal zit het vrouwmens niet zo lang stil en de stoel waarop ze zit maakt herrie als ze dan ergens op drukt. En dat is toch nog iets te eng om te blijven, dus dan ren ik heel hard naar de andere kamer.

Ik heb ook al twee keer geprobeerd in de afgesloten ruimte te komen, waar de mensen zich tijdens donkerperiode opsluiten. Maar die deur is echt nooit open. Enkel als de mensen er door gaan. Ik wil binnenkort proberen of ik tussen het vrouwmens haar benen door kan glippen maar weet nog niet of ik dat ga durven.

Oh en ik heb lekker wel fladderaars gezien. Echt waar. Die hele zwarte net iets groter dan mijn hoofd. Die hippen hier veel rond, weet niet of ze nu niet kunnen fladderen maar hier hebben ze volgens mij iets eetbaars voor ze liggen want ze zijn hier voor in het buiten wel heel vaak aan het eten.

Nou ik ga er weer vandoor, ik hoorde de mensen zeggen dat het andere mens weer komt met de volgende lichtperiode, die komt hier iedere keer met die herriemachine door het hele huis heen rijden. Dus dan kan ik niet slapen in mijn eigen verstopplekkie, dus dat doe ik zo meteen maar.

Welterusten,

Josje

Het lijkt op een voetbal of toto uitslag maar nee, dat is ons nieuwe decennium. 2010.

Voor iedereen een heel gezond en gelukkig nieuw jaar.
Dat er voor ieder van jullie een paar wensen mogen uitkomen,maar dat er genoeg mag overblijven om van te dromen en op te hopen.

Liefs

Reluna, Cat, Smikkel, Muis, Crispeijn, Witte, Teun en Josje

Hallo allemaal, was het bij jullie ook zo’n herrie?
Ik ben me echt helemaal rot geschrokken zoveel kabaal en lichten buiten en heel eng allemaal. De andere poezels hebben de hele donker periode boven gezeten op die Witte na. De mensen hadden de deur naar de wasruimte (hun wasruimte niet die van ons, wij doen het overal waar het toevalllig makkelijk uitkomt) opengelaten en het licht was daar aan. Er waren hier andere mensen over de vloer. Die ene manmens die me mee had opgehaald weer en een ander vrouwmens, die was er met dat rare Kerstmis ook al.

Ze zijn heel laat donkerperiode pas weggegaan. Was tegen de lichtperiode aan. Snap er niks van. Misschien waren ze hier om ons te beschermen tegen al die knallen en die enge lichten. Maar er is gelukkkig niks gebeurd. Deze lichtperiode waren "mijn" mensen pas laat aan de wandel. Ze hebben niet veel gedaan. Omdat het zo rustig is en ik afgelopen donkerperiode dus niet beneden ben geweest, ben ik nu vroeg gaan eten. Die Witte lag weer in de hangmat, dus daar ben ik tot twee keer toe opgekropen. De eerste keer heeft hij me heel hard vastgepakt en in mijn oor en nek gebeten. Het vrouwmens zat te mopperen op die Witte en daar door deed hij zachter. Net alsof ik dat zelf niet zou kunnen oplossen. Ben uiteindelijk er maar afgesprongen. De tweede keer had die Witte helemaal geen zin en eigenlijk wilde ik ook niet weer gebeten worden. Dus ik ben er heel lomp afgesprongen en toen is die Witte lekker weer uit de hangmat gegaan. Heb er lekker warm weer kunnen liggen, lekker lang.

De mensen hebben nu lappen voor het glas gehangen, helemaal niet leuk want nu kan ik niet meer zo makkelijk naar buiten kijken. Wel grappig om je achter te verstoppen en de anderen te laten schrikken. Maar ze hadden het al snel door en toen hebben ze mij laten schrikken.

Die hele grote was trouwens ook nog heel dom bezig. Lig ik lekker in de hangmat, valt hij al slapend van de bank af. Ik schrok me rot. Stomme sukkel. Echt het maakte een kabaal en de anderen schrokken er ook van. Maar Teun (die Peervormige) vertelde dat dat wel vaker gebeurd. Blijkbaar zijn die twee langharen gewoon niet zo slim, of snappen ze niet dat ze zo groot zijn dat omdraaien op smalle stukken niet zo goed gaat. gut misschien leren ze het nog wel, maar nu was het echt wel even schrikken. Zeker omdat ik al die knallen van de donkerperiode, nog niet vergeten ben.

Nou ja, het is hier gelukkig al bijna de hele lichtperiode stil, dus ik hoop dat deze donkerperiode ook weer stil blijft. Die herrie was echt heel eng. Ben benieuwd hoe het bij jullie was, Casper en Tobias en de dame; Pigi (?)?

Kopjes Josje

Ook wij hebben de Kerst weer overleefd. Enkel eerste kerstdag/avond een huis vol mensen en daar zijn er twee ook van blijven slapen. Tweede kerstdag geen stem maar gelukkig heb ik die vanaf vandaag weer terug. Wel verkouden en niesbuien al valt het allemaal wel mee. Hopelijk niet erger wordend maar vorige keer ben ik ook de dans ontsprongen dus dat hoop ik nu ook maar.

Ondertussen in de twee weekjes dat mijn ventje vakantie al heeft (vanaf 14 dec) hebben we een nieuwe tv en audio apparatuur en bluray gekocht plus het benodigde tv meubel. Is die grote tv er dus nu uit en hebben we gordijnen gekocht al worden die pas morgen opgehangen. Veel geshopt dus, al was dat iedere keer voor mij echt een behoorlijke aanslag. Oftewel, mijn vent die onderzoek doet, mijn broertje die ons rijdt als ik mee mag gaan beslissen en de aankoop doen. Of de aankoop wordt daarna alsnog gedaan door mijn vent.

We zitten er nu voor het nieuwe jaar prachtig bij. En hebben dit jaar de dertiende maand eens niet gebruikt voor allerlei bs maar voor dit geweldige kerstkado aan ons samen.

Verder ook nog even vandaag naar de pijnpoli geweest. JA de oproep was toch een stuk vlotter dan de brochure deed vermoeden. Gelukkig. Eerste week januari krijg ik een prik. Das deels pijnstilling deels ontstekingsremmer. De meneer van de pijnpoli kon ons vertellen dat verrekking (of beschadiging) van spieren en banden in dat gebied, vaak tot gevolg heeft dat de slijmbeursjes ertussen geirriteerd raken. Daaruit ontstaat geregeld een ontsteking die door de constante belasting blijft bestaan (en probeer jij je onderrug/kont spieren maar eens een tijd niet te gebruiken, dat kan namelijk niet). 6 weken later mag ik terug komen om de resultaten te evalueren. Dit soort prikken kan namelijk maar twee keer omdat als het dan niet werkt het dat ook niet gaat doen.

Verder vandaag door hem behoorlijk beprikt en beknepen en dat leverde nogal wat verbazing op bij de pijnpoli meneer. Ik stond echt bekant in tranen terwijl hij niet eens bij mijn stuitje in de buurt kwam. Met het bekijken van de MRi en het verhaal van twee jaar terug, plus de klachten die ik daar nu nog van heb, werd er een hoop meer duidelijk. Gut, behalve als mensen (lees dokters) aan die plekken zitten, heb ik al geleerd met die beperkingen te leven. MAar hij vond het behoorlijk zorgwekkend. Zowel mijn liefde als ik hadden het idee dat deze meneer min of meer vind dat ik toen met een kluitje in het riet ben gestuurd, al zegt hij dat niet letterlijk. Nou ja, ook dat was al wel een tijdje duidelijk. Ik ben er nog steeds behoorlijk pissig over maar kan er toch niks meer aan doen.

En nu op naar het nieuwe jaar. Hopelijk heeft iedereen een leuk oud en nieuw. Oh en ik zal proberen Jos weer wat tijd op de flaptop te gunnen. Sorry, we waren hier even met te veel bezig om haar aan het woord te kunnen laten.